Naar aanleiding van de voorleesweek eind november besloot ik om voor de kindjes die mijn mama opvangt (wij zijn een opvanggezin, nvdr) ook een verhaaltje voor te lezen. Ze zijn wel nog wat klein, maar met een prentenboek vonden ze het zeker heel leuk. Al is het alleen maar om naar de prentjes te kijken.
Zelf ben ik helemaal weg van kinderboeken. Ik weet niet hoe het komt maar telkens ik in een boekenwinkel langs het rek met de kinderboeken en prentenboeken loop, kan ik het niet laten om toch eventjes te kijken wat er allemaal staat. Mijn aandacht wordt er bijna naartoe gezogen.
Volgens mij komt dat door het magische van kinderboeken. Ik vind dat ze soms zo mooi een onderwerp kunnen aansnijden in een prentenboek, zo mooi krijg je het naar mijn mening soms niet gezegd in een dikke klepper van 200bladzijden.
Voor meer voorleesplezier: www.voorlezen.be


