Lukas, de nieuwe beste vriend van de klas

Een klaspop doet het tegenwoordig altijd goed in een kleuterklas. Jules en Pompom zijn heel bekend, maar Lukas is minstens even leuk.

Lukas staat al te popelen om met mij mee te gaan naar de klas. Hij ziet er heel stoer uit, maar stiekem is hij wel een beetje verlegen. Hij vindt het wel een beetje eng, voor de eerste keer met de juf mee naar de klas. Lukas speelt heel graag met de kindjes die mijn mama opvangt, maar die moeten ook allemaal naar de klas. Hij hoopt dat hij in de kleuterschool heel veel nieuwe vriendjes zal maken.

Kerstproject

1BAKO1 is de beste klas die er is, maar dat wisten we natuurlijk al langer dan vandaag. Voor het kerstproject staken we de koppen bij elkaar om te bedenken hoe we onze tafel zouden gaan aankleden. We kwamen tot de conclusie dat iedereen wel iets had wat we konden gebruiken. Na de kerstviering zat de hele klas uitgedost in zijn beste kleren aan de prachtig versierde tafel. We wonnen niet de prijs voor beste tafel, maar voor sfeer en gezelligheid geef ik een welverdiende tien.

Na het eten was het tijd om de kilootjes er terug af te swingen. Met Sergio was dat zeker geen probleem, we maakten er een feestje van waar ze in de KATHO binnen tien jaar nog van zullen spreken. Nadat we het hele Vlaamse schlagerrepertoire luidkeels meezongen misten we allemaal de kans van ons leven, een snoepreisje naar Parijs werd voor onze neus weggekaapt. Na die teleurstelling zetten we ons feestje verder op de kerstfuif van Normalia, tot in de vroege uurtjes.

Wat we vrijdagmorgen deden? Meteen als een voorbeeldstudent beginnen blokken natuurlijk!

Aan allen een vrolijk kerstfeest en een gelukkig nieuwjaar.

Sint en Piet op school

Op vrijdag 2 december was het eindelijk zover: Sinterklaas en zijn knecht Zwarte Piet kwamen op bezoek in de kleuterklas. Tenminste, dat hoopten de kleuters want er was iets heel ergs gebeurd. Het had die nacht gebrand in het pakjesmagazijn van Sinterklaas. De brandweer had gelukkig de pakjes van de flinke kinderen kunnen redden.

De hele voormiddag waren de kleuters in de weer met de stoel van de Sint versieren en het liedje nog een laatste keer repeteren. En toen kwam Sinterklaas eindelijk, na een hele voormiddag spannend afwachten. Natuurlijk had Zwarte piet lekkers mee voor iedereen en een pakje voor in de klas.

’s Namiddags was er een groot feest in de gymzaal van de school. Toen was het ook eventjes spannend toen de brandweer binnenkwam, hoe zat het nu met de brand in het pakjesmagazijn? De brandweermannen hadden het onderzocht en er had een Zwarte Piet stiekem een sigaretje gerookt, en zo was de brand ontstaan. Toen de schuldige Zwarte Piet sorry had gezegd kon het feest pas echt beginnen. De nieuwe juffen mochten zelfs op de schoot van Zwarte Piet een liedje zingen!

Bron foto's: www.gvbpittem.be

Het land van de grote woordfabriek

Stel het je eens voor. Er bestaat een land waar het altijd stil is, waar de mensen niet praten. Wanneer je iets wil zeggen moet je de woorden letterlijk kopen. Stel je nog eens voor. Je bent smoorverliefd op een meisje maar dat kan je haar nooit vertellen, je bent heel arm.

Dat was waarover ons muzisch project ging. Na veel wikken en wegen hadden we gekozen om het toch te proberen met dit poëtisch boekje. In ons toneeltje werd er niet veel gesproken, enkel de verteller en de arbeiders uit de woordfabriek hadden dat voorrecht. Maar zoals in ieder sprookje leefden ze op het einde nog lang en gelukkig. Het jongentje had kunnen vertellen aan het meisje dat hij smoorverliefd op haar was, en de slechte woordendief was neergeslagen met een hamer.

Ik vond het muzisch project heel leuk om te doen. Het vele stressen en al het voorbereidingswerk is de moeite waard geweest.

Voorlezen, het gezelligste halfuurtje van de dag.

Naar aanleiding van de voorleesweek eind november besloot ik om voor de kindjes die mijn mama opvangt (wij zijn een opvanggezin, nvdr) ook een verhaaltje voor te lezen. Ze zijn wel nog wat klein, maar met een  prentenboek vonden ze het zeker heel leuk. Al is het alleen maar om naar de prentjes te kijken.

Zelf ben ik helemaal weg van kinderboeken. Ik weet niet hoe het komt maar telkens ik in een boekenwinkel langs het rek met de kinderboeken en prentenboeken loop, kan ik het niet laten om toch eventjes te kijken wat er allemaal staat. Mijn aandacht wordt er bijna naartoe gezogen.

Volgens mij komt dat door het magische van kinderboeken. Ik vind dat ze soms zo mooi een onderwerp kunnen aansnijden in een prentenboek, zo mooi krijg je het naar mijn mening soms niet gezegd in een dikke klepper van 200bladzijden.

Voor meer voorleesplezier: www.voorlezen.be

Laat je niet kisten

Voor de cultuurproef ben ik met enkele mensen van de peda naar een circustheater geweest. Circus was volgens mij altijd in een tent, maar in een zaal gaat dat ook helemaal perfect. De groep circ’ulation locale was mij niet onbekend en ik wist dat die mannen wel wat in hun mars hadden.

De show ‘laat je niet kisten’ was een waar spektakel met alles erop en eraan. Gevaarlijke stunts, menselijke piramides, jongleren met kegels en natuurlijk ook een flinke scheut humor. Toen ik rond me keek in de zaal waren alle kinderen wild enthousiast.

Er waren 3mannen, en stiekem wilden ze allemaal hun eigen zin doen. De ene wou heel graag trompet spelen, de tweede wou heel graag dansen in een echte tutu. Ten slotte wist de derde man niet echt wat hij eigenlijk wou, of deed hij al wat hij eigenlijk wou? Uiteindelijk zorgden de 3 voor een magnifieke show.

Wil je Circ'ulation locale ook eens aan het werk zien? Meer info vindt je op hun site.

http://www.ciloc.com/

Reuzenhuis

Voor het vak pedagogie zijn we op een koude vrijdagmorgen naar het reuzenhuis in Tielt geweest. Het reuzenhuis is een Freinet school. Ik had hoge verwachtingen, want een goede vriendin van mij had daar school gelopen en ik had al veelbelovende verhalen gehoord.

Toen we op de speelplaats kwamen viel me meteen de grote tuin op, weliswaar een beetje verwilderd door het koude weer. Kinderen kunnen er tijdens de speeltijden vrij in spelen. Er waren zelfs geitjes op de speelplaats.

Toen nam Wim –de directeur- het woord. Hij legde ons het hele reilen en zeilen van de school uit. Wat kan hij vertellen! Als kers op de taart mochten we nog eens in het (bijzondere) gebouw rondlopen en eens in de klasjes gaan piepen.

Ik vond het een heel interessante voormiddag, en wie weet beland ik wel nog eens in het Reuzenhuis.

Ook stiekem geïnteresseerd? http://www.reuzenhuis.be/